“Geen kracht zonder kwetsbaarheid”

22 nov “Geen kracht zonder kwetsbaarheid”

Er zou niks makkelijker moeten zijn dan over jezelf schrijven niet waar? Waarom vind ikzelf en velen met mij het dan zo moeilijk? Omdat ik me kwetsbaar voel, belemmerd door mijn eigen overtuigingen die me in de weg zitten, waarvan ik weet dat ze niet reëel zijn, maar emotioneel laat ik mij er wel door leiden.

Die overtuigingen zijn ergens in mijn leven geboren, en ergens is in mijn kindertijd daarin maken wij dingen mee, die impact maken. Dit kunnen heftige gebeurtenissen zijn die iedereen ziet als heftig, maar dit kunnen ook ogenschijnlijk kleinere gebeurtenissen zijn met een heftige impact. We bevriezen in dat moment, de stress die in ons systeem komt kan niet worden ontladen. En als wij dan in ons latere leven soortgelijke ervaringen meemaken triggered dat onze herinnering, die dan meteen wordt geactiveerd in de vorm van een stress reactie of spanning in ons lichaam.

Hierdoor gaan wij ons op een bepaalde manier bewegen in het leven en die beweging word bepaald door de overtuiging die wij hebben gehaald uit die gebeurtenissen uit onze kindertijd, waarvan de emotionele lading nog vastzit in ons lichaam, dit gebeurd overigens allemaal onbewust. Laten we een veelvoorkomende kernovertuiging nemen als voorbeeld: het gevoel “ik mag er niet zijn” of “ik ben lastig” Dit zijn kernovertuigingen die je zou kunnen ontwikkelen als je binnen een gezin opgroeit waarin er (te) weinig of verkeerde aandacht voor je was. Hierdoor voel je je minderwaardig, en zal je jezelf ook zo gaan presenteren naar de buitenwereld, waardoor je uiteindelijk steeds weer bevestiging krijgt van datgene wat pijn doet en wordt je keer op keer weer in dat gevoel “lees stress” gezet wat je hebt ervaren als kind. Je kan je ook voorstellen dat je lichaam hier ook niet blij van wordt en dat er fysieke klachten kunnen ontstaan, veroorzaakt door de verkramping in je lichaam.

Door alleen maar anders te gaan denken door middel van praten over je problemen (verstand) ga je niet anders handelen (bepaald door emotie en stressreactie). Met je verstand kan je je emotie niet veranderen omdat je verstand in je voorste herenhelft ligt (neo cortex) en je emotie in het veel dieper gelegen emotionele brein ons limbisch systeem. Dus je zal op een andere manier bij dat emotionele brein moeten komen om de heftige emotionele lading van een gebeurtenis af te krijgen. Om zo fysiek te kunnen ontladen. Gelukkig zijn daar hele mooie manieren voor😊

Dit is een korte inleiding en uitleg over overtuigingen en trauma. Bovenstaande voorbeeld is een trauma, de reden dat ik een korte uitleg geef is, omdat als ik het woord trauma gebruik mensen meteen aan hele heftige ongelukken, misbruik, en oorlog denken, maar trauma is dus veel breder. Het is kort gezegd onopgeloste emotionele pijn die vastzit in ons systeem.

Ik zal nu proberen, kort even iets te vertellen over mezelf en waarom ik me zo verdiept heb in het fenomeen “trauma” en waarom het mijn missie is om hier meer mensen bewust van te maken. En welke technieken een enorme bijdrage kunnen leveren aan het loslaten ervan inclusief de bijbehorende kernovertuigingen.

Na een keiharde val donderde ik het ravijn in (spreekwoordelijk). Noemt het een burn-out, noem het een depressie, noem het angst, noem het PTSS als het maar benoemt kan worden en in een hokje gestopt, want ja zo leven wij, en zo kijkt de gezondheidzorg en de maatschappij naar mensen. Ik kwam in de reguliere geestelijke gezondheidszorg terecht, waar ik als een nummer werd behandeld, diagnose na diagnose kwamen mijn systeem binnen (trauma), zonder dat er actief iets gedaan werd. Ik was al kwetsbaar, en toen kwam ik ook nog in dit destructieve systeem terecht. De hokjescultuur, de symptoombestrijding door veel te weinig kennis over trauma, hebben mij tegen keiharde muren doen oplopen.

Ik heb zelf een therapeutische achtergrond en wist dus wel hoe de grote logge GGZ instellingen werken. Eerst een diagnose, dan een standaard protocol die voor iedereen hetzelfde is, gebonden aan tijd en standaard behandelingen voornamelijk medicatie en gesprekken. Alleen zat ik nu dus aan de andere kant van het bureau, en ik realiseerde me dat ik door mijn kennis mijn eigen grootste  vijand of grootste vriend kon zijn/worden.

Vind maar eens de kracht als je zelf zo zwak bent om tegen de gevestigde orde van de grote (voor mij inmiddels achterhaalde big pharma en psychiatrische behandelpaden in te gaan), ik heb mijn achtergrond en kennis als een kracht kunnen inzetten omdat ik tegen alle adviezen en goedbedoelde hulp binnen de reguliere gezondheidzorg “nee” dit klopt niet en voelt niet goed voor mij heb kunnen en durven zeggen. Hierbij is mijn naaste omgeving wel een enorme steun geweest.

Ik wilde geen medicatie, en ik kon mezelf niet vinden in de gestelde diagnoses en bedachte behandelplannen. Op een bepaald moment heb ik zelf aangegeven dat mijn vermoeden was dat mijn lijden te maken had met onopgelost trauma uit mijn kindertijd, en dat al mijn diagnoses symptomen waren van die pijn. Toen heb ik zelf gevraagd naar gerichte trauma behandeling.  Dacht je dat dat kon? Nee hoor dat was moeilijk, en behoorde niet tot de standaard protocollen, tot overmaat van ramp heeft toen een jonge meid (psycholoog) die wellicht vanuit de boekjes wel eens iets had gelezen over trauma maar totaal onbekwaam was in de behandeling hiervan, mij zo slecht behandeld waardoor het nog slechter met me ging.

Na veel zelfonderzoek, kwam ik in een behandeling bij een EFT (emotional freedom techniques) therapeut ik was onder de indruk van de snelle en effectieve werking van deze techniek voor mij. Het mooie was ook dat ik het zelf kon toepassen.

Later ben ik ook nog bij een enorm goede EMDR therapeut (EMDR is een broertje van EFT) terecht gekomen die mij al heel snel wist te vertellen dat ik inderdaad last had van onverwerkt trauma en dat het ongelooflijk is hoe er met je om wordt gegaan binnen die logge organisaties. En jawel hoor ik ben 6 keer geweest en toen was ik uitbehandeld en kon ik verder met mijn leven, het blijft natuurlijk een proces maar de heftigheid was milder geworden. Ik had veel minder last van angst, en kon mijn leven weer gaan opbouwen.

Hij gaf aan dat hij binnen zijn praktijk veel mensen behandelde, die al enorme trajecten hadden afgelegd binnen de 2de lijns geestelijke gezondheidszorg die nog steeds niet van hun “probleem” af waren, omdat ze simpelweg alleen de symptomen bestrijden en niet de oorzaak wat dus 9 van de 10 keer onopgelost trauma is.

Mijn overtuiging is, dat depressie, burnout, angsten, PTSS persoonlijkheids problematiek, en heel veel fysieke klachten symptomen zijn van onopgelost emotionele pijn die vast zit en die zich uit door bovengenoemde symptomen. Dus de ziekte is niet de oorzaak maar een symptoom.

Er is veel te weinig kennis, binnen de reguliere gezondheidzorg, onderwijsinstellingen, maar ook bij het grote publiek over de impact en de uitingsvorm van onverwerkt emotionele pijn (trauma) en waar dit toe kan leiden in de vorm van fysiek en psychische klachten.

Door al mijn eigen ervaringen en mijn passie hier iets mee te doen ben ik zelf de opleiding tot EFT therapeut gaan volgen en hier heb ik zoveel geleerd, over hoe oude emotionele pijn in ons systeem vast blijft zitten, hoe het brein en het lichaam werken en natuurlijk ook hoe je er  los van kan komen inclusief de bijbehorende negatieve kernovertuigingen. Waar iedereen “last” van heeft of zich door laat beperken. En ook hoe sneller je beladen gebeurtenissen kan ontladen hoe vrijer je bent en blijft van “vertroebeling”

Wat ik om me heen zie is dat heel veel mensen vastlopen fysiek, mentaal, emotioneel, spiritueel. Of gewoonweg belemmerd worden door hardnekkige negatieve  kernovertuigingen om datgene te doen of met diegene samen te zijn wat men het liefste wil. Mede door onze opvoeding en conditionering “niet zeuren maar poetsen” “de vuile was hang je niet buiten”, onze volledige verwijdering van de natuurlijke manieren om te kunnen ontladen van dagelijkse stress en heftige gebeurtenissen.  Daarnaast de druk vanuit de maatschappij om te voldoen aan bepaalde eisen, imago, niet zwak willen zijn, snelle bevrediging, druk, quick fix.

We leven in een angstcultuur, niet meer stil durven zijn, mogen en kunnen staan bij de minder fijne/mooie kanten van onszelf. We vluchten in werk, drank, drugs, seks etc. Intermenselijk contact wordt steeds minder door onder andere social media, waardoor die verwijdering van onszelf nog groter wordt en we uiteindelijk zoveel verkramping en stress opbouwen dat we ziek kunnen worden.

Dat onnodig lang lijden heeft mij heel veel verdriet gedaan, ik ben er op mijn 34ste achter gekomen dat als er eerder in mijn leven een ouder, hulpverlener, leerkracht, begeleider de kennis had gehad die ik nu heb ik veel eerder “verlost” zou zijn geweest

Ik vind het dan ook onbegrijpelijk dat er vandaag de dag nog steeds veel te weinig kennis is onder hulpverleners, maar ook ouders, leerkrachten, huisartsen en andere begeleiders over hoe onopgelost oude emotionele pijn (trauma) werkt en dus kan worden gesignaleerd en behandeld.

Uiteindelijk  heb ik ook zelf mijn weg moeten vinden, als het aan de grote logge instanties had gelegen zat ik nu nog onder de medicatie in een gespreksgroepje te praten. Wat zoals ik in de inleiding al aangaf mij niet had geholpen om mijn pijn kwijt te raken.  En zo gaat het voor velen, ik ken genoeg mensen die lange trajecten hebben gevolgd en nog steeds onder de medicatie thuis of gedeeltelijk thuiszitten. Met alleen medicatie en praten kom je er niet, is mijn overtuiging.

Ik vind het heel belangrijk dat vooral ook kinderen tijdig worden verlost van onopgelost emotionele pijn, zodat de kans dat ze later vastlopen word verminderd, hiervoor is er een stuk bewustwording nodig bij alle betrokkenen rondom kinderen heen, ouders, leerkrachten, huisartsen en eventuele andere begeleiders. EFT werkt bij kinderen doorgaans heel erg snel en effectief, ook kunnen kinderen zelf deze techniek leren vanaf een jaar of 6 zodat ze het kunnen gebruiken als ze bijvoorbeeld spanning ervaren of bij andere ongemakken of klachten. Bij sterk beladen gebeurtenissen is een stuk begeleiding van een therapeut raadzaam.

Mijn missie is om (onnodig lijden) fysiek, mentaal, emotioneel, spiritueel in het leven mogelijk te verlichten dan wel te voorkomen door bewustwording te kweken en te behandelen, zodat wij en onze volgende generaties kunnen opgroeien met veel minder vertroebeling door oude pijn, waardoor we beter in staat zullen zijn om in onze eigen unieke kracht te staan. Een mooiere en bewustere wereld met meer licht en (zelf) liefde.

Warme groet,

Louise Bijkerk